“Vandaag”, de column voor Levende Have.
Elke twee maanden maak ik als hobbydierhouder een column over de belevenissen op mijn eigen erf. Er gebeurd altijd wel wat: Onderstaand een sneak preview van de column van december.
Vandaag………….
Vandaag de laatste biggen weggebracht. Gewoon los achter in de bestelauto. Beetje stro, handje maiskorrels en rijden maar. Het eerste half uur zijn de biggen opgewonden druk om al het snoepgoed tussen het stro uit te zoeken. De rest van de rit hebben ze lekker liggen knorren. Bij aankomst stonk het vreselijk één van de biggen had overgegeven, wagenziek!
In mei hebben we Sytse de beer zes weken te logeren gehad. Al binnen een paar dagen was het raak. Margeret Thatcher (roepnaam Maggy) werd besprongen en bevrucht. Op Levende Have is de dekking live te bewonderen (18+).
Na 3 maanden, 3 weken en 3 dagen was het wel duidelijk dat onze Maggy hoogdrachtig was. Elke nacht er een paar keer uit om te kijken of er al wat gaande was. In de bewuste nacht om 4 uur was Maggy niet in haar hok te vinden. Ze had zichzelf op één of andere manier buiten gesloten. Op het moment dat we het deurtje weer opende kwam ze snel, nat van de regen, naar binnen.
Gelukkig maar want toen we om zeven uur weer kwamen kijken lagen er zes biggen tevreden te drinken. Bij daglicht bleek dat onze Maggy die nacht, buiten in de regen met takken en twijgen een nest had gemaakt.
In tegenstelling tot hondenpups, die de eerste weken hulpeloos op moeder liggen te wachten, gaan biggen per direct op avontuur. Na een paar dagen hebben we het deurtje open gedaan en konden de biggen naar buiten. Daar werd gelijk gebruik van gemaakt. De eersten die ze tegenkwamen waren hun ooms en tantes.
Montgomery (roepnaam Monty) schrok zo van die kleine opdonders dat hij zich heel snel en gillend uit de voeten maakte. Hij verdween op een holletje naar binnen met de zes biggen achter zich aan, de held.
Wat hebben we genoten van de biggetje en niet alleen wij. Op een zonnige zondagmiddag stonden er vaak tientallen fietsers het geboefte te bewonderen.
Stoere mannen hoorde ik regelmatig tegen hun vrouw zeggen: “Ik ben gek op varkens……….maar dan wel op m’n bord ”. Vervolgens kwamen ze een dag later met fototoestel terug om het gespuis vast te leggen.
Stoer hé.


