De Texelaar is een geblokt schaap met een korte nek en dikke kop, een echt vleesschaap. Ze zijn vrij extreem bespierd wat vaak geboorteproblemen geeft.
In Nederland is de Texelaar het meest voorkomende schapenras en wordt veel gebruikt om in te kruisen met andere schapenrassen.

Dit schapenras is op Texel ontstaan in het begin van de 19de eeuw. De ooien kunnen een gewicht bereiken van 75 kg rammen 95 kg.

Meer foto’s  van dit vleesschaap? Kijk op de dierenbeeldbank.

In het begin van de jaren ‘70 is door kruisingen van het Fins Landschaap (hoge productie, zeer vruchtbaar) met de Ile de France (vleesschaap) een zeer vruchtbaar schapenras ontstaan. Door de lange bronst kunnen Flevolanders 3 keer per 2 jaar aflammeren zonder noemenswaardige geboorteproblemen, 3-lingen zijn geen uitzondering. Flevolander schapen is door de grote worpen een echt commercieel ras. Vaak worden de Flevolander schapen gedekt door vleesrammen bijvoorbeeld de Texelaar. Echt zuivere Flevolanders kom je daarom niet vaak tegen.
Het uiterlijk van de Flevolander speelt geen grote rol, gebruikseigenschappen des te meer.

Meer foto’s  van dit productieschaap? Kijk op de dierenbeeldbank.

Als dierenfotograaf van boerderijdieren heb ik de laatste weken mijn hart op kunnen halen. Regelmatig ben ik erop uit getrokken om in de vrieskou foto’s te maken van boerderijdieren in de winter. De meeste dieren staan binnen en enkeling buiten.

Onderweg kom ik paarden tegen die in volle vaart door de sneeuw galopperen en een dwerggeit die zich in de zon opwarmt in de luwte van zijn hok. In de Friese Broekspolder staan 40 Nederlandse Landgeitbokken de natuur te beheren. Ze hebben nog steeds geen belangstelling voor het aangevoerde hooi. Ze weten voldoende voedsel onder de sneeuw vandaan te halen.
Op de weg terug zie ik verschillende schapen in de besneeuwde weides op zoek naar de laatste grassprietjes en een kleine kudde Shetlanders bij een grote wikkelbaal hooi. Prachtig allemaal.

Veel meer foto’s van dieren in de vrieskou zijn te vinden op de Dierenbeeldbank

Verspreid over de hele wereld komen verschillende bergrassen voor. Eén daarvan is het bonte bergschaap die oorspronkelijk uit Oostenrijk komt. Het is een hoornloos schapenras met een opvallende ramsneus en lange hangende oren. Een echt natuurras, sterk beenwerk, lammert gemakkelijk af en heeft een groot aanpassingsvermogen aan verschillende weersomstandigheden. Verder hebben deze schapen een rustig en vriendelijk karakter.

Meer schapenafbeeldingen van bergschapen zijn te vinden op de dierenbeeldbank.

De Poll Dorset is een veelzijdig dier. Het is zowel een vlees-, melk- als wolschaap en is interessant voor de professionele en de hobbymatige schapenhouder.
De Poll Dorset is middelgroot, gespierd en heeft een lang voorkomen. De rammen kunnen met gemak een gewicht van 120 tot 150 kg bereiken; de ooien worden gemiddeld 80 kg. Het vlees heeft een laag vetgehalte, de melk een hoge concentratie vet en eiwit.
De gestapelde wol is van superieure kwaliteit. Deze wordt gebruikt voor Tweeds en is vergelijkbaar met de wol van de Suffolk.
De ooien lammeren makkelijk af. Het ras kent weinig geboorteproblemen. Het is ook een ideaal schaap voor kinderboerderijen, omdat er elk jaargetijde lammeren kunnen worden geboren.

Meer schapenfoto’s van dit ras zijn te vinden op de dierenbeeldbank.

De eerste kennismaking met dit schapenras vergeet je niet snel. Met zijn opvallende ramsneus en lange rechtopstaande grote oren is de Border Leicester een zeer opvallende verschijning. Het is een zeer vruchtbaar, vroegrijp schapenras welke is ontstaan in Groot- Brittannië en veel gebruikt is om in te kruisen met als doel de goede moedereigenschappen over te brengen. Hij wordt dan ook wel “de grote verbeteraar” genoemd.

Meer foto’s van Britse schapenrassen  zijn te vinden op de dierenbeeldbank.

Een blauwe Texelaar is ontstaan uit de witte Texelaar met een zogenaamde blauwfactor. In het verleden werden regelmatig “blauwe” texelaarlammeren geboren, men zag er weinig in. Enkele schapenfokkers hebben zich in de jaren 70  toegelegd op het zuiver fokken van alleen blauwe Texelaars. Dit resulteerde in 1983 tot de oprichting van een stamboek met als doel de instandhouding en vermeerdering van deze blauwe afwijking.. Het fokdoel wijkt duidelijk af van de witte. De blauwe is een meer een ruime Texelaar gebleven met sterk beenwerk welke gemakkelijk aflammerd.

Meer foto’s van verschillende schapenrassen  zijn te vinden op de dierenbeeldbank.

Iets wat gelijk opvalt aan de Kerry Hill schapen zijn de zwart-witte aftekeningen op de kop en poten. De ram en ooi zijn hoornloos en hebben rechtopstaande oren, iets in een V-vorm. Dit alles maakt de Kerry Hill tot een opvallende verschijning in de  Nederlandse wei.
Het is een fors schaap met dichte witte wol van hoge kwaliteit.
De eerste beschrijvingen van dit wat zenuwachtige ras dateert uit het begin van de 19 de eeuw.
Sinds 1992 is dit ras ook in Nederland te vinden.

Meer foto’s van deze bijzondere verschijning is te vinden op de dierenbeeldbank.