Het karakter van de zeboe is ‘zinnig’. De dieren zijn vrij mak te maken. De zeboe is voor veel mensen een zeer geschikt landbouwhuisdier om te houden. Alleen al door het kleine formaat nemen ze niet veel ruimte in beslag en zijn ze sober in onderhoud. Een zeboe vraagt wel iedere dag aandacht.

De Zeboe heeft een sierlijk uiterlijk, ranke ledematen, de kleine hoorns staan rechtop en heeft de karakteristieke bult achter de nek. De bult is bij stieren royaler aanwezig dan bij de vrouwelijke variant. Het is net als bij een kameel een soort reservevat van energie. Na de intensieve paringstijd zie je de bult verminderen.(1)

Europees rundvee kan beter tegen de kou dan tegen de warmte. Bij de exotische zeboe is het precies andersom. Het enorme huidoppervlak met zijn huidkwabben, huidplooien en schoftbult is er net als de grote hangoren op gericht om zoveel mogelijk warmte te kunnen ventileren. De zeboe heeft ook meer zweetklieren dan westerse koeienrassen. Dat maakt dit rund ook nog eens beter bestand tegen vochtige klimaten en (tropische) ziekten. Zeboes kunnen heel het jaar door buiten blijven, hoewel ’s winters wel een afdak nodig is. (bron Levende Have)

Er zijn vele theorieën over de geschiedenis van de waterbuffel. Er gaan verhalen rond over Julius Ceasar en Cleopatra, de kruisvaarders en Hannibal die niet alleen met olifanten maar ook met waterbuffels de Alpen zou zijn overgetrokken en zelfs nazaten van de Vikingen zouden een rol hebben gespeeld bij de verspreiding van deze dieren. Naast al deze verhalen zijn er ook theorieën dat de waterbuffel een inheemse soort uit Italië is. De oorsprong van dit runderras ligt hoogst waarschijnlijk in Zuid-Oost Azië. Ze komen daar in grote getale voor, in de loop van de tijd zijn er twee varianten ontstaan: de waterbuffel en de moerasbuffel en rond de middellandse zee  vinden we de producent van de mozzarella, de Bubalus Bubalis, Sinds enige tijd zijn er in Nederland een aantal boeren die de waterbuffel in Nederland hebben geïntroduceerd. Het milde klimaat vinden de buffels prettig. Ze transpireren niet of nauwelijks en zoeken regelmatig verkoeling in een modder- of waterpoel. Ze zijn niet kieskeurig wat betreft het grasland en houden een gevarieerd menu met structuurrijk grassen kruiden en onkruiden. Ze leven in een sterk kuddeverband, ze zijn vriendelijk maar snel gestrest.

Meer foto’s van dit runderras zijn te vinden op de Dierenbeeldbank

De eerste Sussex runderen zouden al zijn beschreven tijdens de Normandische invasie in 1060. Dit zou betekenen dat de Sussex koeien een zeer oud runderras is. Sussex koeien werden oorspronkelijk gebruikt als trekdier (os) en de eerste officiële beschrijvingen dateren uit 1793. Toen paarden het werk op het land van de ossen overnamen is de Sussex koe tot een meer vleestypisch runderras door ontwikkeld. Heden ten dage is het Sussex rund een middelgrote koe met een gladde donkerrode vacht. Opvallend is de witte flos aan de punt van zijn staart. Ze zijn gemakkelijk te hanteren wat is terug te leiden tot zijn verleden als trekdier. Andere eigenschappen zijn het sterke beenwerk, de hoge vruchtbaarheid en het gemakkelijk afkalven. Sussex runderen zijn goed bestand tegen verschillende weersomstandigheden. Ze zijn vooral te vinden in Groot-Britannië, Zuid-Afrika Nieuw-Zeeland en de Verenigde Staten.

Meer foto’s van dit koeienras zijn te vinden op de Dierenbeeldbank

De Holstein-Friesian komen zowel in zwart- als roodbonte vorm voor. Het is een uitgesproken melkras met een zeer hoge melkgift en vrijwel geen bespiering. De oorsprong van dit melkvee ligt in Nederland. In de 19de eeuw heeft de Verenigde Staten en Canada Fries-Hollandse melkkoeien geïmporteerd. De Amerikanen hebben met deze koeien verder gefokt, puur op melkgift. In de 20ste eeuw zijn de melkkoeien (inmiddels omgedoopt tot Holstein-Friesians) weer in Europa terecht gekomen. De zwartbonte HF is inmiddels in Nederland het meest belangrijke koeienras.

Meer koeienafbeeldingen zijn te vinden op de dierenbeeldbank.

Het Witrood of Oost-Vlaams rund gaat voor zijn oorsprong terug tot de runderen die in de 18de eeuw in de Denderstreek gehouden werden. Naast deze witrode runderen liepen er toen nog anders gekleurde dieren rond in deze streek, maar de witrode hadden de naam de beste te zijn.

Het lichaam is overwegend wit met op de kop en hals een typisch rode kleuraftekening, op de romp en poten komen al of niet kleine rode vlekjes voor. Het Witrode rund is een typische dubbeldoelkoe; dit wil zeggen een dier dat zowel geschikt is voor de melk- als de vleesproductie. Dit dubbeldoeltype paste vroeger ook perfect op de eerder kleinschalige gemengde landbouwwbedrijven van de provincie Oost-Vlaanderen.

Meer koeienafbeeldingen zijn te vinden op de dierenbeeldbank.

De Oeros, het rund waaruit al onze koeienrassen uit zijn ontstaan, is al enkele eeuwen uitgestorven. De gebroeders Heck besloten in de vorige eeuw de oeros weer terug te fokken. Ze hebben hiervoor, de naar hun idee, meest oorspronkelijke runderrassen. Namelijk het Corsicaans bergrund, de Spaanse vechtstier, de Schotse hooglander en het Hongaars stepperund. Landschapsbeheerders hebben dit runderras in de jaren 80 geïntroduceerd als grote grazers van natuurgebieden. Ze hebben weinig zorg nodig, kalveren gemakkelijk af en zijn winterhard. Het Heckrund is niet erg vriendelijk voor publiek, ze zijn te vinden in de Oostvaardersplassen en op de slikken van Flakkee.

Meer afbeeldingen van dit Oeurund zijn te vinden op de dierenbeeldbank.

Vlekvee staat beter bekend onder zijn oorspronkelijke duitstalige naam Vleckvieh. Ze stammen af van de Zwitserse Simmentaler en wordt in Nederland vooral gebruikt om in te kruisen, De runderen passen zich gemakkelijk aan, zijn goed vruchtbaar, hebben sterk beenwerk en een prettig karakter. Echte allrounders. Fleckvieh lijkt erg op de Montbéliarde is echter iets meer bevleesd.

Meer koeienfoto’s  van dit melkveeras is te vinden op de dierenbeeldbank.

De Montbéliarde koeien lijken erg op Fleckvieh (Duitsland en Oostenrijk) en Simmenthal (Zwitserland). De Montbéliarde is echter een echt melkveeras welke in de Jura (Frankrijk) is ontstaan. Het is een koeienras met zeer sterk beenwerk en een hoge zelfredzaamheid, hoge vruchtbaarheid en ze kalven gemakkelijk af. In Nederland wordt Montbéliarde vooral gebruikt om in te kruisen.

Meer rundveefoto’s  van dit melkveeras is te vinden op de dierenbeeldbank.

MRIJ vee is een dubbeldoel koe die ontstaan is rond de rivieren de Maas, Rijn en IJssel. Zuiver MRIJ vee is schaars. De meeste zijn ingekruisd met RHF (Red Holstein Friesians) runderen om de melkgift te verhogen.
Dit robuuste, roodbonte vee met sterk beenwerk geniet de laatste tijd een hernieuwde belangstelling.

Meer koeienfoto’s  van dit zeldzame runderras is te vinden op de dierenbeeldbank.

De Witrik koe is geen ras maar een kleurslag. Deze witrikkleurslag kan dan ook bij vele verschillende koeienrassen voorkomen.
Een Witrik koe heeft in  ieder geval een witte aalstreep, een witte onderzijde en staart en vaak een gespikkelde kop
De Witrik heeft altijd een belangrijk deel uitgemaakt van de Nederlandse veestapel en wordt al inhet jaar 1344 beschreven. Er zijn hobby fokkers die het leuk vinden deze kleurslag te behouden en er bewust mee fokken.
Ze zijn verenigd in de Stichting “de Witrik”.

Meer foto’s  van runderen met deze kleurslag zijn te vinden op de dierenbeeldbank.