Een blauwe Texelaar is ontstaan uit de witte Texelaar met een zogenaamde blauwfactor. In het verleden werden regelmatig “blauwe” texelaarlammeren geboren, men zag er weinig in. Enkele schapenfokkers hebben zich in de jaren 70  toegelegd op het zuiver fokken van alleen blauwe Texelaars. Dit resulteerde in 1983 tot de oprichting van een stamboek met als doel de instandhouding en vermeerdering van deze blauwe afwijking.. Het fokdoel wijkt duidelijk af van de witte. De blauwe is een meer een ruime Texelaar gebleven met sterk beenwerk welke gemakkelijk aflammerd.

Meer foto’s van verschillende schapenrassen  zijn te vinden op de dierenbeeldbank.

Iets wat gelijk opvalt aan de Kerry Hill schapen zijn de zwart-witte aftekeningen op de kop en poten. De ram en ooi zijn hoornloos en hebben rechtopstaande oren, iets in een V-vorm. Dit alles maakt de Kerry Hill tot een opvallende verschijning in de  Nederlandse wei.
Het is een fors schaap met dichte witte wol van hoge kwaliteit.
De eerste beschrijvingen van dit wat zenuwachtige ras dateert uit het begin van de 19 de eeuw.
Sinds 1992 is dit ras ook in Nederland te vinden.

Meer foto’s van deze bijzondere verschijning is te vinden op de dierenbeeldbank.

Het Drents heideschaap is een van ons oudste Nederlandse schapenrassen en werd in het verleden vooral voor de mest gehouden. ‘s Morgens vertrok de herder met zijn kudde richting heideveld om ‘s avonds weer terug te keren naar de schuur. De mest die ‘s nachts in de schuur werd achtergelaten werd gebruikt om de arme zandgronden te bemesten. De komst van kunstmest maakte de heideschapen overbodig. De Drent is klein zijn wol is van matige kwaliteit, dus niet interessant voor vlees of wolproductie. Hij eet eenvoudig voer en kan sober gehouden worden, zowel ooi en ram zijn gehoornd en komen in verschillende kleurvariëteiten voor. Op de foto een ram met een zogenaamde dassenkop.

Meer foto’s van dit prachtige schaap zijn te vinden op de dierenbeeldbank.